Strekmetaal coaten, een kunst apart
Zou de eigenaar hier tevreden mee zijn? Die vraag stellen wij onszelf bij elk product dat we tegenkomen. In deze reeks nemen we de coating van uiteenlopende producten, objecten en constructies onder de loep. Dit keer: een balustrade naast een trap in IJmuiden.
Van een afstandje: een onooglijk verroeste balustrade
Deze balustrade naast een trap in IJmuiden bestaat uit een frame van verzinkt staal waarin strekmetalen invulpanelen zijn gemonteerd. De invulpanelen zijn volledig bruin uitgeslagen van de roest. Het is echt geen gezicht.
Bij nadere inspectie: coating op het strekmetaal volledig verdwenen
Van dichtbij is het verschil tussen het frame en de invulpanelen groot. We zagen één punt dat in orde is en één defect.
1. Verzinkt frame in uitstekende staat (in orde)
Waarneming: het frame is gemaakt van staal dat na de fabricage thermisch is verzinkt. Daardoor is het nog in uitstekende staat. Zelfs zonder (poeder)coating erop doorstaat zo’n frame het zeeklimaat lange tijd.
2. Gecoat strekmetaal volledig verroest (defect)
Waarneming: op het strekmetaal zelf is de coating volledig afgebladderd en roest het staal. Ook het kader rond het strekmetaal is sterk gedegradeerd.
Gevolg: de corrosie van het strekmetaal is vooral erg lelijk. Het verzinkte frame zorgt er gelukkig voor dat de constructie functioneel en veilig blijft. De eigenaar van de balustrade, de gemeente, zal hier echter niet tevreden mee zijn.
Waarom roest het strekmetaal wel en het frame niet?
Oorzaak: het staal van de invulpanelen is voorafgaand aan het coaten niet verzinkt, terwijl dat in dit milieu wel noodzakelijk is. Daarbij heeft strekmetaal scherpe randen. Op die randen blijft de coating dun, waardoor meerlaags coaten nodig is. Ook dat is hier niet gebeurd.
Hoe groot dat effect is, laat de microscopische doorsnede van een gecoat stalen profiel met primer en toplaag zien: midden op het vlak 457 µm, op de scherpe hoeken nog maar 22 en 30 µm. Let op: ook bij twee lagen coating blijft verzinken in dit milieu noodzakelijk!
Wie betaalt dat dan?
Het is waarschijnlijk dat de gemeente dit niet accepteert en om herstel vraagt. De leverancier zou dit dan moeten oplossen, uiteraard afhankelijk van de afgesproken garantietermijn en de reikwijdte van de garantie.
Dergelijke discussies beginnen vaak pas na jaren, op het moment dat coatingdefecten zichtbaar worden. En meestal zonder heldere afspraken vooraf.
Hoe was dit te voorkomen?
Met heldere afspraken vooraf, en een test die ze bevestigt. Doorloop bij de aankoop van dit soort constructies daarom de volgende stappen.
- Vastleggen. Leg in een lakspecificatie vast waaraan de coating moet voldoen: milieu, verwachte levensduur, hechting, corrosiewering enzovoort. En deel die specificatie met je leverancier.
- Testen. Verifieer de eisen die je stelt door de testen uit te voeren die in de lakspecificatie staan. In dit geval zou een zoutsproeitest volgens ISO 9227 het probleem direct aan het licht hebben gebracht.
- Controleren. Voer de test uit op het echte product of een deel ervan, niet op testplaatjes. Alleen dan zie je of het systeem presteert zoals je verwacht.
Zo voorkom je discussie over kwaliteit en kosten achteraf.
De kunst van het specificeren
Wat staat er in jouw inkoopspecificatie over de coating? Coatings bepalen voor een groot deel de levensduur van een product. Is dat voor jouw leverancier net zo duidelijk als voor jou?
Wij helpen bedrijven om deze verwachtingen helder te krijgen, ze professioneel vast te leggen en te controleren of eraan wordt voldaan.
