Lelijk, maar vooral gevaarlijk
Zou de eigenaar hier tevreden mee zijn? Die vraag stellen wij onszelf bij elk product dat we tegenkomen. In deze reeks nemen we de coating van uiteenlopende producten, objecten en constructies onder de loep. Dit keer: een slagboom in IJmuiden, en hoe één slecht behandeld onderdeel een hele constructie kan laten falen.

Van een afstandje: weinig aan de hand
Deze slagboom staat pal aan zee in IJmuiden, zo’n beetje het meest corrosieve milieu dat we in Nederland kennen. Sta je er met de auto voor, dan ziet hij er op wat bruine aanslag na prima uit.
Bij nadere inspectie: twee heel verschillende onderdelen
Van dichtbij zien we twee dingen. De slagboom zelf en de behuizing zijn niet aangetast, maar de zwarte beugel daartussen is volledig doorgeroest.

1. Slagboom en behuizing (in orde)
Waarneming: de slagboom zelf is in uitstekende staat, en hetzelfde geldt voor de groene behuizing. Je ziet dat de behuizing plaatselijk is bijgewerkt waar ooit beschadigingen zijn ontstaan. Op die plekken is de groene kleur wat vervaagd, maar zeker niet storend.
De voorbehandeling en coating van deze onderdelen zijn uitstekend uitgevoerd.

2. Zwarte beugel volledig doorgeroest (defect)
Waarneming: de zwarte beugel tussen de slagboom en het hefmechanisme is volledig doorgeroest. De gebruikte bouten zijn van RVS A2 en nog volledig intact.
Gevolg: door de aantasting van het staal kan de beugel afbreken. Gebeurt dat op het moment dat er een auto onderdoor rijdt, dan kan dat ernstige gevolgen hebben.

Waarom roest juist de beugel?
Oorzaak: het zeeklimaat speelt hier uiteraard een belangrijke rol. Toch heeft dat op de behuizing en de slagboom vrijwel geen invloed gehad. De zwarte beugel is gemaakt van niet-verzinkt staal, terwijl verzinken in dit milieu en bij de verwachte levensduur van zo’n product wel noodzakelijk is. Daarnaast is de beugel met RVS bouten gemonteerd, wat galvanische corrosie kan veroorzaken. De producent van de slagboom heeft dit onderdeel waarschijnlijk ingekocht en heeft mogelijk geen duidelijke afspraken over de coating gemaakt met zijn leverancier.
Wie betaalt dat dan?
De beugel moet dringend worden vervangen om te voorkomen dat hij afbreekt. In dit geval is het onderdeel niet goed genoeg gecoat voor de toepassing, en zou de leverancier dit moeten oplossen. Uiteraard afhankelijk van de afgesproken garantietermijn.
Dergelijke discussies beginnen vaak pas na jaren, op het moment dat coatingdefecten zichtbaar worden. En ze zijn vaak lastig, omdat heldere afspraken vooraf ontbreken.
Hoe was dit te voorkomen?
Met heldere afspraken vooraf, en een test die ze bevestigt. Dat komt neer op drie stappen.
- Vastleggen. Leg in een lakspecificatie vast waaraan de coating moet voldoen: milieu, verwachte levensduur, hechting, corrosiewering enzovoort. Deel die specificatie met je leverancier. Voor staal in een kustomgeving als deze biedt ISO 12944 houvast bij het vastleggen van milieu en levensduur.
- Testen. Verifieer je eisen door de testen uit te voeren die in de lakspecificatie staan, bijvoorbeeld een corrosietest volgens ISO 9227. Doe dat op het product zelf, niet op testplaatjes. Alleen dan zie je of het systeem presteert zoals je verwacht.
- Controleren. Controleer geleverde producten regelmatig, bijvoorbeeld door de laagdikte te meten, de hechting te testen en de producten visueel te beoordelen.
Zo voorkom je discussie over kwaliteit en kosten achteraf.
De kunst van het specificeren
Wat staat er in jouw inkoopspecificatie over de coating? Coatings bepalen voor een groot deel de levensduur van een product. Is dat voor jouw leverancier net zo duidelijk als voor jou?
Wij helpen bedrijven om deze verwachtingen helder te krijgen, ze professioneel vast te leggen en te controleren of eraan wordt voldaan.